ایــــوان مهــــتـاب

من با نگاه تو تمام لحظه ها را حس میکنم

من از نگاهت هزاران شاپرک را پرواز میدهم

به سوی من بیا دیوار فاصله ما از من تا خداست

می دانم که شکستن آن عشقی می خواهد...

از ما تا عرش آسمان...از ما تا انتها...

شاید با تو و قلب کوچکم و عشق بزرگمان دیوار

فاصله ها خرد شود...

به سوی من بیا پروانه ها ما را تا خدا می برند

من برای تو شعری از جنس بلور می سازم

شعری به بلندای زمان سپیده ی طلوع...

از جنس تمنا ونگاه...من تو را می خوانم

********************

لحظهء آشنایی مثل یک مهتاب بود

در پس این کوچهای تیره ام شبتاب بود

از غروبی که به قلبم گل نشاندی گل من

قلب من با یاد تو هر لحظه ای بی تاب بود

کاشکي در کوچه هاي کودکي گم مي شدم
هم صداي قاصدک هاي تکلم مي شدم

مي نشستم زير آواز سپيد چلچله
بار ديگر خيس باران ترنّم مي شدم

زندگي را مي دويدم تا فراسوي اميد
تا که در چشم تماشا يک توهّم مي شدم

آرزو مي چيدم از رنگين کمان شاپرک
ناگهان در جنگل پروانه ها گم مي شدم

مي تکاندم غم غبار اشک را از چشم دل
مهربان ، همبازي عشق و تبسم مي شدم

کوچ مي کردم ازين تنهايي خاکستري
بي ريا همسايه ي لبخند مردم مي شدم

کودکي آن سوي حسرت چشم در راه من است
کاشکي در کوچه هاي کودکي گم مي شدم

اگردورم ز دیدارت دلیل بی وفایی نیست

وفا آن است که نامت راهمیشه بر زبان دارم

*************************

توکیستی که من اینگونه بی تو بی تابم

شب ازهجوم خیالت نمیبرد خوابم

***************************

هرموقع احساس کردی نمیتونی گناه کسی رو ببخشی بدون که این از

بزرگی گناه او نیست بلکه از کوچکی قلب توست.

***************************